Dit wil ik even delen hoor, gewoon omdat het perfect is. Ik wilde vanavond Wie is de Mol kijken, live via internet, maar ik kreeg de mededeling dat dat niet kon omdat ik niet in Nederland zat. Nou, dat klopt natuurlijk wel. Scheisse. Wat nu?
En toen dacht ik: jaha, ik héb ooit van iemand gehoord dat je dit systeem als het ware "hackt" als je je inlogt op het online netwerk van je Nederlandse universiteit. Dus ik dat proberen. En ik wil gewoon even met de hele Erasmuswereld delen: Het Werkt!!! Ga je ooit op Erasmus en wil je, net als ik, Wie is de Mol (of natuurlijk een ander programma) kijken: gewoon inloggen op dat netwerk. Van de UvA heette het eerst VPN en nu Junos Pulse ofzo, geen idee hoe dat bij andere universiteiten zit. Je kunt ermee de hele bibliotheek van je uni bekijken als je niet op een van de computers van je uni zit. Voor technische details vraag je maar lekker een technisch iemand.
Het leukste is misschien nog wel dat je er op Spotify ook Nederlandse reclames bij cadeau krijgt. Voor als je het Estreaming op Espotify even zat bent.
Andere tip: geen koffie over je toetsenbord heen gooien. Mijn 'm' heeft er in elk gevmal mzijmn eigen levmen door gekregen. Dit bericht typen heeft langer geduurd dan je waarscmhijnlijk zou denken.
Dikke kus, op naar de laatste twee weken, tot gauw AMSTERDAM!! :D
donderdag 30 januari 2014
dinsdag 21 januari 2014
Comportamiento para evitar estudiar (CEE)
Dat is de (net zelfverzonnen) Spaanse benaming voor Soggen, en precies wat ik op het moment aan het doen ben. Ik zit al sinds 13:00u in de bieb, wat op zich natuurlijk niet heel vroeg is ofzo, maar gezien mijn nog steeds niet verbeterde ritme in het Land der Mañana vind ik het nog best netjes.
Maar in de bieb zitten staat helaas niet gelijk aan studeren. Ik heb een pagina of 10 gelezen en samengevat voor Semántica, de master general linguistics aan de UvA nog eens uitgeplozen, gekeken naar een onderwijsmaster, recepten voor vanavond opgezocht en mensen lastig gevallen via Whatsapp en Facebook.
Voor al die masteractiviteiten heb ik een reden, aangezien ik gister een mail kreeg met een bevestiging dat het wel gaat lukken de MA general linguistics aan de UvA binnen te komen. Extreem blij mee, dit scheelt me weer zoeken naar een alternatieve master die ik eigenlijk niet wil doen.
Dit is trouwens niet de eerste dag dat ik actief in de bieb ben gaan zitten om te studeren hoor. Zaterdag zijn Theresa en ik naar de enige bieb hier gegaan die op zaterdag open is. Deze bieb blijft trouwens open tot zondagochtend 6 uur. En echt een bieb is het niet te noemen, het is de faculteit van rechten ofzo (daar heeft het in elk geval iets mee te maken) waar je gewoon in de collegezalen kan gaan zitten. Je zit dus aan zo'n schraal klein bankje, en na een paar uur daar gezeten te hebben met een tafel en een stoel die net te ver van elkaar afstaan, waardoor je de hele tijd voorover gebogen zit en rugpijn krijgt, ontdekte ik dat het tafeltje uitschuifbaar is!
Ik heb inmiddels geen colleges meer, twee van mijn drie docenten hebben gezegd dat de laatste week colleges niet door zal gaan. Van het laatste vak, Cervantes, heb ik nog wel colleges, maar aangezien ik hier gemiddeld misschien zo'n 20% van begrijp, skip ik deze uit gemakzucht toch ook maar. Wikipedia weet ook heel veel.
Dat ik nu geen les meer heb, en pas volgende week woensdag mijn eerste tentamen heb, betekent dus wel dat ik nú al in de bieb zit om te studeren; véél langer van tevoren dan dat ik meestal in Nederland doe, kortom, ik ben veel actiever aan het studeren hier dan in Nederland.
Mag ook wel, want ik heb de afgelopen 4 maanden hier echt belachelijk weinig uitgevoerd.
Of ik het ga redden? Geen idee, aangezien ik dus niks heb uitgevoerd en er nog geen cijfers binnen zijn, en mensen hier niet doen aan voorbeeldtentamens, heb ik geen idee hoe ik ervoor sta. Wel weet ik dat het tentamen Semántica bestaat uit 2 grote theorievragen en 20 taaloefeningetjes in de categorie "wat zijn de betekenissen van het woord 'casa' (huis) in de volgende contexten" en "wat is het antoniem (tegenovergestelde) van 'comer' (eten)". Voor alle duidelijkheid: het tegenovergestelde van eten is 'niet eten', waar blijkbaar een woord voor is in het Spaans; en toen ik met 'drinken' kwam, keek de docent me aan alsof ik beter nog wat bijspijkerlesjes in de kleuterklas kon gaan volgen.
Het is maar hoe je ernaar kijkt.
Het enige tentamen wat ik écht wil halen, is Sociolingüística. Het is m'n laatste tentamen en ik weet niet zo goed wat ik me bij het tentamen moet voorstellen.
Ik begin inmiddels een beetje cynisch te worden over de Spaanse cultuur en de capaciteiten van de gemiddelde Spanjaard, dus het is verder maar goed dat ik over 4 weken weer op Hollandse bodem ben. Als er hier een probleem is en je probeert dat uit te leggen aan de Spanjaard die dit eventueel voor je zou kunnen oplossen, reageert hij met een enorm verhaal wat absoluut geen antwoord geeft op je vraag, en als je nogmaals probeert uit te leggen dat dat niet is wat je bedoelt, begint dat hele verhaal weer van voor af aan. De enige oplossing hierop is gewoon zorgen dat er geen problemen ontstaan. Ik hoop van harte dat ik de laatste vier weken zonder doorkom, want hoewel ik nu misschien een beetje zuur overkom, ga ik Granada echt wel enorm missen! De fantastische boekenwinkel onder mijn huis, de 'chinos' (winkels beheerd door Chinezen waar ze álles hebben voor geen geld), het goedkope eten en drinken.
Daarentegen heb ik ontzettend veel zin om weer in Amsterdam rond te fietsen, in mijn eigen bed te slapen, speciaalbier te drinken en gewoon weer op fietsafstand van Matthijs te wonen
Ik denk dat een halfjaar precies goed is voor mij. Veel langer wegblijven zou ik vast ook wel trekken, maar ik vind het gewoon wel mooi geweest.
Nu ga ik nog even proberen te studeren, en als dat niet lukt, toch maar richting huis. Op deze manier heeft in de bieb zitten natuurlijk niet zo heel veel nut.
Besititos
JotaJota
Maar in de bieb zitten staat helaas niet gelijk aan studeren. Ik heb een pagina of 10 gelezen en samengevat voor Semántica, de master general linguistics aan de UvA nog eens uitgeplozen, gekeken naar een onderwijsmaster, recepten voor vanavond opgezocht en mensen lastig gevallen via Whatsapp en Facebook.
Voor al die masteractiviteiten heb ik een reden, aangezien ik gister een mail kreeg met een bevestiging dat het wel gaat lukken de MA general linguistics aan de UvA binnen te komen. Extreem blij mee, dit scheelt me weer zoeken naar een alternatieve master die ik eigenlijk niet wil doen.
Dit is trouwens niet de eerste dag dat ik actief in de bieb ben gaan zitten om te studeren hoor. Zaterdag zijn Theresa en ik naar de enige bieb hier gegaan die op zaterdag open is. Deze bieb blijft trouwens open tot zondagochtend 6 uur. En echt een bieb is het niet te noemen, het is de faculteit van rechten ofzo (daar heeft het in elk geval iets mee te maken) waar je gewoon in de collegezalen kan gaan zitten. Je zit dus aan zo'n schraal klein bankje, en na een paar uur daar gezeten te hebben met een tafel en een stoel die net te ver van elkaar afstaan, waardoor je de hele tijd voorover gebogen zit en rugpijn krijgt, ontdekte ik dat het tafeltje uitschuifbaar is!
Ik heb inmiddels geen colleges meer, twee van mijn drie docenten hebben gezegd dat de laatste week colleges niet door zal gaan. Van het laatste vak, Cervantes, heb ik nog wel colleges, maar aangezien ik hier gemiddeld misschien zo'n 20% van begrijp, skip ik deze uit gemakzucht toch ook maar. Wikipedia weet ook heel veel.
Dat ik nu geen les meer heb, en pas volgende week woensdag mijn eerste tentamen heb, betekent dus wel dat ik nú al in de bieb zit om te studeren; véél langer van tevoren dan dat ik meestal in Nederland doe, kortom, ik ben veel actiever aan het studeren hier dan in Nederland.
Mag ook wel, want ik heb de afgelopen 4 maanden hier echt belachelijk weinig uitgevoerd.
Of ik het ga redden? Geen idee, aangezien ik dus niks heb uitgevoerd en er nog geen cijfers binnen zijn, en mensen hier niet doen aan voorbeeldtentamens, heb ik geen idee hoe ik ervoor sta. Wel weet ik dat het tentamen Semántica bestaat uit 2 grote theorievragen en 20 taaloefeningetjes in de categorie "wat zijn de betekenissen van het woord 'casa' (huis) in de volgende contexten" en "wat is het antoniem (tegenovergestelde) van 'comer' (eten)". Voor alle duidelijkheid: het tegenovergestelde van eten is 'niet eten', waar blijkbaar een woord voor is in het Spaans; en toen ik met 'drinken' kwam, keek de docent me aan alsof ik beter nog wat bijspijkerlesjes in de kleuterklas kon gaan volgen.
Het is maar hoe je ernaar kijkt.
Het enige tentamen wat ik écht wil halen, is Sociolingüística. Het is m'n laatste tentamen en ik weet niet zo goed wat ik me bij het tentamen moet voorstellen.
Ik begin inmiddels een beetje cynisch te worden over de Spaanse cultuur en de capaciteiten van de gemiddelde Spanjaard, dus het is verder maar goed dat ik over 4 weken weer op Hollandse bodem ben. Als er hier een probleem is en je probeert dat uit te leggen aan de Spanjaard die dit eventueel voor je zou kunnen oplossen, reageert hij met een enorm verhaal wat absoluut geen antwoord geeft op je vraag, en als je nogmaals probeert uit te leggen dat dat niet is wat je bedoelt, begint dat hele verhaal weer van voor af aan. De enige oplossing hierop is gewoon zorgen dat er geen problemen ontstaan. Ik hoop van harte dat ik de laatste vier weken zonder doorkom, want hoewel ik nu misschien een beetje zuur overkom, ga ik Granada echt wel enorm missen! De fantastische boekenwinkel onder mijn huis, de 'chinos' (winkels beheerd door Chinezen waar ze álles hebben voor geen geld), het goedkope eten en drinken.
Daarentegen heb ik ontzettend veel zin om weer in Amsterdam rond te fietsen, in mijn eigen bed te slapen, speciaalbier te drinken en gewoon weer op fietsafstand van Matthijs te wonen
Ik denk dat een halfjaar precies goed is voor mij. Veel langer wegblijven zou ik vast ook wel trekken, maar ik vind het gewoon wel mooi geweest.
Nu ga ik nog even proberen te studeren, en als dat niet lukt, toch maar richting huis. Op deze manier heeft in de bieb zitten natuurlijk niet zo heel veel nut.
Besititos
JotaJota
dinsdag 7 januari 2014
Begin van het einde
Lekker dramatisch he? Maar het is helaas wel zo.
Ik ben met kerst in Nederland geweest, heb wat Nederlandse vrienden en familie gezien, en voor oud en nieuw kwam Matthijs met mij mee naar Granada. Duits-Hollands Pannenkoeken en KartoffelsalatFest bij Katja thuis, daarna naar een huisfeestje en natuurlijk naar het gemeentehuis om nu voor 't echie de twaalf druiven te eten. De druiven om 12u hebben ons niet bepaald heel veel geluk bezorgd; op 2 januari werd Matthijs ziek, en dit duurde zo'n 2,5 dag waarin we niks gedaan hebben. Op 1 januari is het natuurlijk traditie om überhaupt niks uit te voeren, maar gelukkig was hij op 5 januari, onze anniversary, gezond genoeg voor ons bezoek aan het Alhambra. Ik was daar al die tijd nog niet geweest, en hoewel het natuurlijk winter was en niet alles in volle bloei stond (het was eerder een beetje sneu met al die kale bomen), was het heerlijk weer en is het alsnog absoluut de moeite waard om erheen te gaan. Toen we terug naar de stad liepen was helaas de Driekoningen-optocht aan de gang, dus de straten waren onbegaanbaar doordat heel Spanje naar Granada was gekomen om naar de wagens te kijken en de muziekmensen die onder andere Prins Ali van Aladdin speelden. Ik woon in het centrum, en dat centrum wordt omgeven door een aantal grotere straten. Een van die straten moesten we dus oversteken om als het ware binnenin het centrum te komen. Mission Impossible met zoiets als Driekoningen in Spanje. Bekogeld met snoepjes en zoekend naar een gat in de menigte, besloten we na een halfuur maar ergens chocolate con churros te gaan eten. Daar konden we weer even op vooruit, en godzijdank vonden we daarna ook vrij snel een doorgang waardoor we naar huis konden (!!).
Nou, uiteindelijk wilden we nog even ergens ontbijt oid halen maar dat lukte niet meer, en toen zijn we doorgegaan naar Oum Khalsoum, de Marokkaanse tapastent.
De dag daarna, Driekoningen, zijn we door het Albaicín naar Sacromonte gelopen, waar in m'n post van 27 oktober ook over te lezen is. Mooie zonsondergang gezien, en nog even teruggelopen naar de Mirador de San Nicolás om dat uitzicht op het Alhambra ook nog even in het donker te zien. Zo mooi, en het was zulk lekker weer.. Heel nice.
Toen we thuiskwamen stortte ik een beetje in, ik had n beetje buikpijn en dit zette zich vandaag superfijn nog even door, waardoor ik de dag dat Matthijs weg moest dus ziek was. Heb 'm naar het busstation gebracht en ben op de bank gaan liggen. Ook lekker, toch minder zonder Matthijs, en aangezien ik nu gewend ben dat hij hier is, zal het nu wel even lastig worden. Hoewel ik komend weekend waarschijnlijk ga snowboarden en ik het druk genoeg zal hebben met studeren. Ook moet ik echt eens af van die ontkenningsperiode en gewoon een retourticket gaan boeken. Nu ik weer even heb meegemaakt hoe leuk het toch ook in Amsterdam is, heb ik er toch weer meer zin in, hoewel het gek blijft. Ik woon nu hier, en straks niet meer. Ik heb hier al best wat over gezegd. De uni hier blijft kut, die ga ik niet missen, hooguit de cactussen die náást mijn faculteit staan, omdat het gewoon cool is om cactussen naast je faculteit te hebben.
De laatste 6 weken gaan nu in, en als er iets gezegd dient te worden, horen jullie het. Ik vraag me af hoe de laatste weken worden. Dieke komt nog langs, wat superchill is, maar verder wordt het - ben ik bang - een kwestie van studeren en nog meer studeren. Ik hou niet van studeren.
Nou bedankt voor het aanhoren (lezen) van mijn verhaal, het is soms lastig een evenwicht te vinden tussen blog (met lezerspubliek) en dagboek (puur voor mezelf). Maar ik hoop dat het toch nog een klein beetje interessant is.
Ik ben met kerst in Nederland geweest, heb wat Nederlandse vrienden en familie gezien, en voor oud en nieuw kwam Matthijs met mij mee naar Granada. Duits-Hollands Pannenkoeken en KartoffelsalatFest bij Katja thuis, daarna naar een huisfeestje en natuurlijk naar het gemeentehuis om nu voor 't echie de twaalf druiven te eten. De druiven om 12u hebben ons niet bepaald heel veel geluk bezorgd; op 2 januari werd Matthijs ziek, en dit duurde zo'n 2,5 dag waarin we niks gedaan hebben. Op 1 januari is het natuurlijk traditie om überhaupt niks uit te voeren, maar gelukkig was hij op 5 januari, onze anniversary, gezond genoeg voor ons bezoek aan het Alhambra. Ik was daar al die tijd nog niet geweest, en hoewel het natuurlijk winter was en niet alles in volle bloei stond (het was eerder een beetje sneu met al die kale bomen), was het heerlijk weer en is het alsnog absoluut de moeite waard om erheen te gaan. Toen we terug naar de stad liepen was helaas de Driekoningen-optocht aan de gang, dus de straten waren onbegaanbaar doordat heel Spanje naar Granada was gekomen om naar de wagens te kijken en de muziekmensen die onder andere Prins Ali van Aladdin speelden. Ik woon in het centrum, en dat centrum wordt omgeven door een aantal grotere straten. Een van die straten moesten we dus oversteken om als het ware binnenin het centrum te komen. Mission Impossible met zoiets als Driekoningen in Spanje. Bekogeld met snoepjes en zoekend naar een gat in de menigte, besloten we na een halfuur maar ergens chocolate con churros te gaan eten. Daar konden we weer even op vooruit, en godzijdank vonden we daarna ook vrij snel een doorgang waardoor we naar huis konden (!!).
Nou, uiteindelijk wilden we nog even ergens ontbijt oid halen maar dat lukte niet meer, en toen zijn we doorgegaan naar Oum Khalsoum, de Marokkaanse tapastent.
De dag daarna, Driekoningen, zijn we door het Albaicín naar Sacromonte gelopen, waar in m'n post van 27 oktober ook over te lezen is. Mooie zonsondergang gezien, en nog even teruggelopen naar de Mirador de San Nicolás om dat uitzicht op het Alhambra ook nog even in het donker te zien. Zo mooi, en het was zulk lekker weer.. Heel nice.
Toen we thuiskwamen stortte ik een beetje in, ik had n beetje buikpijn en dit zette zich vandaag superfijn nog even door, waardoor ik de dag dat Matthijs weg moest dus ziek was. Heb 'm naar het busstation gebracht en ben op de bank gaan liggen. Ook lekker, toch minder zonder Matthijs, en aangezien ik nu gewend ben dat hij hier is, zal het nu wel even lastig worden. Hoewel ik komend weekend waarschijnlijk ga snowboarden en ik het druk genoeg zal hebben met studeren. Ook moet ik echt eens af van die ontkenningsperiode en gewoon een retourticket gaan boeken. Nu ik weer even heb meegemaakt hoe leuk het toch ook in Amsterdam is, heb ik er toch weer meer zin in, hoewel het gek blijft. Ik woon nu hier, en straks niet meer. Ik heb hier al best wat over gezegd. De uni hier blijft kut, die ga ik niet missen, hooguit de cactussen die náást mijn faculteit staan, omdat het gewoon cool is om cactussen naast je faculteit te hebben.
De laatste 6 weken gaan nu in, en als er iets gezegd dient te worden, horen jullie het. Ik vraag me af hoe de laatste weken worden. Dieke komt nog langs, wat superchill is, maar verder wordt het - ben ik bang - een kwestie van studeren en nog meer studeren. Ik hou niet van studeren.
Nou bedankt voor het aanhoren (lezen) van mijn verhaal, het is soms lastig een evenwicht te vinden tussen blog (met lezerspubliek) en dagboek (puur voor mezelf). Maar ik hoop dat het toch nog een klein beetje interessant is.
Abonneren op:
Posts (Atom)