Er zijn enorm veel dingen in Granada die ik écht zal gaan missen als ik weer naar Amsterdam ga. Er zijn echter -natuurlijk- ook zaken die ik nu, volgende week, mijn rug kan toekeren en godzijdank nooit meer hoef te zien.
Dingen die ik wel ga missen:
- Mijn vriendinnen
- Librería Picasso, de fantastische boekenwinkel onder mijn huis
- Los Chinos, de Chinese winkels waar ze alles hebben voor geen geld
- De palmbomen
- De cactussen op de berg van mijn faculteit
- Het weer
- Naar huis lopen langs de kathedraal
- Het Albaizín
- Mirador de San Nicolás
- De cafetaria van de universiteit (zelfs daar bier mét tapa!)
- De tapas, en daarmee:
- De laagdrempelige manier waarop je hier even een biertje kan doen en wat kan eten
- 'No pasa nada, no te preocupes..!'
- De taal
- De feestjes met allerlei verschillende talen en culturen
- De laagdrempeligheid van Erasmus; iedereen is welkom!
- Altijd jamón en chorizo in je koelkast kunnen hebben liggen (want goedkoop)
- De siesta.
Dingen die ik níet ga missen:
- José, de klusjesman, die altijd zei dat ´ie zou komen en bijna nooit ook gewoon kwám
- De universiteit
- Mijn bed hier (hard, éénpersoons)
- De bussen (zonder vaste tijden)
- Alles wat er nét mis/kapot/niet goed is in mijn huis
- De siesta.
Gelukkig is de lijst met dingen die ik wél ga missen langer, wat aangeeft dat het afgelopen halfjaar vooral heel erg leuk, leerzaam, fantastisch, en een enorm vette ervaring is geweest. Het gaat heel gek zijn om weer in mijn eigen Amsterdamse bed te slapen en weer in het Nederlands les te krijgen. En zelf om weer in het Nederlands een biertje te kunnen bestellen, daar €2,50 voor te moeten betalen en er geen tapa bij te krijgen. Daar zijn dan echter wel weer bitterballen bij te bestellen, of kaasstengels. En ook zal ik de eerste tijd wel voornamelijk in speciaalbiercafés te vinden zijn.
Kortom: elluk voordeel hep ze nadeel. Ik zal zeker nog terugkeren naar Granada. Maar nu eerst: de laatste week!
