Ik heb vandaag het einde van de wereld gezien

Even een korte update. Alles gaat nog steeds heel goed, de studie komt eindelijk een beetje op gang (ik heb al meerdere dagen serieus gestudeerd!) en hoewel ik mijn dag- en nachtritme totaal niet op orde krijg, krijgt mijn leven hier meer en meer vorm.
Daarnaast loopt de zomer op zijn eind. Vandaag was het nog een heel mooie dag, ongeveer 26 graden in de zon, maar komende week komt hier verandering in; internet zegt dat het rond de 20 graden zal worden en 's nachts zelfs onder de 10! Morgen dus toch maar eens een Universidad de Granada-trui gaan kopen en binnenkort op zoek naar een jas en een nieuwe sjaal.
Als kers op de taart heb ik mijn geliefde vriendje ook zover gekregen tóch eerder dan eind december een ticket richting het zuiden te boeken. De prijzen naar Málaga waren helaas nogal opgelopen maar voor over vier weekjes staat een romantisch weekend Sevilla gepland! Dus kortom, alles gaat lekker.

Vandaag heb ik met drie andere meiden een enorme wandeling gemaakt, letterlijk naar het einde van de (Granadese) wereld. De foto's zeggen meer dan de volgende woorden zullen kunnen, maar in Granada is het echt mogelijk om met een paar minuten lopen in een totaal andere wereld te komen. Van de stad, typische Spaanse stad, naar het Albaizin, de Moorse wijk, steeds verder en verder en kleiner en schattiger en meer en meer vervreemd van de wereld zoals de meesten die kennen, tot het punt waar mensen in grotten wonen.
Nogmaals, dit zou je mij denk ik niet kunnen uitleggen zonder het me te laten zien. Ik verwijs iedereen door naar de foto's die ik hieronder zal plaatsen.
Vervolgens een van de mooiste zonsondergangen ooit gezien (ze doen hier aan zonsondergangen in Andalusië), en na een vermoeiende en indrukwekkende wandeling van zo'n 3 uur, een biertje en een tapita, weer op huis aangegaan.

Nu kapot, het is bedtijd voor mij, zodat ik kan proberen om morgen weer eens eerder dan 12 uur mijn bed uit te komen. Ik weet niet wat het is, maar een ritme krijgen is de grootste uitdaging van het moment.

Het Alhambra gezien vanaf de Mirador de San Nicolas

We geloven in de Utopie Realiteit
Want de Realiteit Utopie lijkt ons onmogelijk

Daar linksonder, zie je die grotten? Daar wonen dus mensen, compleet geïsoleerd.

Un mes después

Hallo allemaal, het is weer tijd voor een nieuwe update! Leuk dat je blijkbaar geïnteresseerd bent in mij.

Inmiddels zitten de eerste 2 collegeweken erop en ben ik wat betreft de studie niks opgeschoten. Zelfde verhaal als vorige week; ik kan pas volgende week dinsdag me gaan inschrijven voor mijn vakken, maar ik hoor van alle kanten dat alle leuke vakken, die ik graag wil doen, vol zitten. Ik heb echter besloten er me niet druk om te maken; van de week ga ik eens langs dat kantoortje om te vragen of de vakken die ik momenteel op het oog heb al vol zijn, en weer eens goed rondneuzen om te kijken welke mogelijkheden er zijn.

Aan de positieve kant: vanavond begint mijn Spaanse cursus op het Centro de Lenguas Modernas, dus heb ik in elk geval één zekerheid waar ik me mee bezig kan houden. Daarnaast was de uitslag van mijn prueba de nivel van mijn vorige post B1.2, wat een stukje hoger is dan in had verwacht, dus ik ben daar hartstikke blij mee.
Daarnaast heb ik afgelopen weekend weer een stukje meer van Granada ontdekt. Met drie andere meiden en een gehuurde auto zijn we door de bergen en dalen van Andalusië naar Antequera gereden. Vanuit daar hebben we een flinke wandeltocht ondernomen door de Torcal de Antequera, waar ik een flinke spierpijn aan heb overgehouden. Ik kan de wandeltocht aan iedereen aanbevelen, alleen niet aan mensen die zwanger of dronken zijn, of aan mensen zonder goede schoenen (slippers of hoge hakken zijn niet geschikt). Ik voelde me anderhalf uur lang net een geit, het was bijna meer een klimtocht dan een wandeltocht, maar wel een klimtocht inclusief wilde berggeiten (echte, inclusief jonkies) en wilde bramen.
Ook zijn we naar Alhama de Granada geweest, waar niet heel veel te doen was, maar de rit erheen was niets minder dan prachtig.

Beste quote van afgelopen week komt van een Duitser, die ik net het Nederlandse woord voor 'cute' had verteld:
"Schattig? You think that's cute? It sounds like a big monster!!!"
Onze g-klank is natuurlijk niet een van de zachtste en schattigste klanken, maar hebben Duitsers wel recht van spreken, aangezien zij hun vlinders 'Schmetterling' noemen?

De feestjes zijn hier leuk, de morning-afters wat minder. Maar dat is niet anders dan in Amsterdam.
Wat betreft de rest: eigenlijk is alles leuk. Het is hier nog steeds warm, ook al is het oktober, en dat begint een beetje een mindfuck te worden. Is het écht oktober? Hoe moet dat nou als ik in december naar Nederland kom?? Dan vriezen m'n tenen eraf!
Bier en eten is hier goedkoop, en ook dat wordt afkicken in december en februari. Tijd gaat snel maar toch langzaam. Een halfjaar is echt helemaal niets! Ik zit hier al een maand, en toch ook pas een maand. Het is bijna een andere realiteit en het idee dat het leven in Nederland gewoon doorgaat zonder jou is bijna niet voor te stellen, maar echt missen doe ik het niet. Het is hooguit jammer dat er met bepaalde gebeurtenissen niet bij kan zijn, maar och; ik zou dit ook voor geen goud willen missen. En dat zorgt ervoor dat ik eigenlijk geen heimwee heb. Wat natuurlijk alleen maar goed is, want ik moet hier nog een paar maanden!

En omdat een foto meer zegt dan duizend woorden, sluit ik vandaag af met een kleine sfeerimpressie aan foto's van het afgelopen weekend.

Uitzicht over Antequera, met op de achtergrond la Peña de los Enamorados (de rots der geliefden) ofwel de Slapende Reus.

El Torcal de Antequera
(foto door Katja)

Chicas, Seat Mii en uitzicht

Real-life postcard in Alhama de Granada